Zomaar een dagje Aventurijn

DSCF2234

Soms heb je van die dagen dat alles verloopt zoals je het ooit bedacht hebt, zonder dat je dat ooit precies zo kon bedenken. Zo ging dat afgelopen dinsdag. Vlak voor de ochtendkring hoorden we dat een collega ziek was. Dat was heel snel alle zeilen bijzetten; we besloten dat ik zou inspringen op de groep. Tja, dat is dan improviseren en meegaan met de stroom die er is: Pokemon in dit geval.

Pokemon….op een school….? Ja dus. Een aantal kinderen zijn vol van Pokemon en rondom deze figuren ontstaat er vanalles, zo ook vandaag. Een meisje kwam naar mij toe met het verzoek om een “Pokemon”jasje te maken voor in hun spel. Dat was even goed puzzelen: hoe moet dat eruit zien, hoe knip je dat en waar naai je het vast, en past dat dan wel uit de lap die we hebben? Kortom ik hoorde hersens kraken. De naaimachine werd gehaald….maar helaas, die bleek kapot.

Ik herinnerde mij dat ik ooit een antieke handnaaimachine had gekregen, die mijn zoon net op marktplaats wilde gaan verkopen. Misschien bood die uitkomst. Aangezien ik naast school woon was de machine snel gehaald en op tafel gezet. Dat trok veel bekijks en verwondering: “Dat is oud, wel meer dan 100jaar!”DSCF2224

Samen gingen we op onderzoek: zou hij het nog doen? Hoe moet het spoeltje worden opgewonden? De gebruiksaanwijzing in oud “Neederlansch” bood uitkomst. Dat de taal zo veranderd kon zijn was op zich ook al een hele ontdekking. We bestudeerden de tandwielen en overbrengingen en zagen hoe het spoeltje heen en weer bewoog. Een verdroogd rubber wieltje konden we vervangen door een bandje van lego. Een beetje olie erin en de naaimachine liep als een zonnetje!

Ondertussen waren er meer kinderen enthousiast geworden. Er ontstond vanalles: een tas, een jasje of een kussen. Alles werd vol geduld geknipt en gespeld en weer opnieuw gespeld toen bleek dat bij omkering de stof verkeerd om zou zitten. En dan uiteindelijk op je beurt wachten om te kunnen naaien. Dat naaien vraagt overigens nog best wat coördinatie: de goede kant opdraaien met je rechterhand en de stof besturen met je linker.

“Dit is véél leuker dan zo’n moderne machine, hier zie je tenminste wat er gebeurt!”was een reactie.

Al met al zijn we de hele dag intensief bezig geweest met naaien, geschiedenis, techniek, ruimtelijk inzicht, leren wachten op je beurt, doorzetten als iets tegenzit en natuurlijk….Pokemon.

Ik geloof dat we de naaimachine maar van marktplaats afhalen dit is zóveel meer waard!

 

Wil je meer weten over Aventurijn? Kom dan naar onze infomiddag

DSCF2231

2 reacties

  1. Posted 22 januari 2016 | Permalink | Reply to this comment

    Prachtig verhaal!! Tijdloosheid ten top! Warme groet uit Soest

  2. Kim
    Posted 11 maart 2016 | Permalink | Reply to this comment

    Ik moet er gewoon een beetje van huilen…ik wens dit zo graag voor mijn kinderen…en nog vele anderen….

Subscribe to comments RSS

Your thoughts are welcome...

Je email zal nimmer op deze site vertoond worden, noch met anderen gedeeld.
Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Comment Spam Protection by WP-SpamFree