Aventurijn

Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochteren van 's levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn behoren ze je niet toe.

Jij moogt hun geven van je liefde, maar niet van je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten.
Jij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.
Je moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht hen niet aan je gelijk te maken.
Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren.

Kahlil Gibran in De Profeet

Over de naam

Aventurijn, een school genoemd naar een steen, grondsteen, fundament.

Aventurijn is een kwartsachtig gesteente met insluitsels van het mineraal fuchsiet. De groene aventurijn is het meest bekend, maar ook bruine en blauwe vormen komen voor.

“Groene aventurijn versterkt de wilskracht, maar ook het vermogen om de dingen geduldig en rustig te laten gebeuren…”
(Amandus Korse)

Ook de verwijzing naar het avontuur (’aventura’) is duidelijk. Alles wat je bij een avontuur tegenkomt wordt door deze steen vertegenwoordigd: wilskracht, vertrouwen, maar ook angst voor het onbekende. Deze steen wordt daarom ook wel de geluksteen genoemd - geluk bij al je avonturen.

De bruine aventurijn staat voor het ontwikkelen van de individualiteit.